Reference · Glosariusz

Glosariusz Claude Code

Krótkie, precyzyjne definicje pojęć używanych we wszystkich lekcjach. Gdy lekcja mówi "skill" albo "hook", to znaczy dokładnie to, co poniżej — nie luźną intuicję.

Kontekst i sesja

Context window (okno kontekstu)

Cały zestaw tokenów, które model "widzi" w danym momencie: system prompt, CLAUDE.md, pamięć, historia rozmowy, treść przeczytanych plików, wyniki narzędzi. To najważniejszy zasób do zarządzania — wydajność modelu spada, gdy się zapełnia. Sonnet 5 działa z oknem do 1 mln tokenów.

System prompt

Podstawowe instrukcje zachowania i formatu odpowiedzi, ładowane zawsze jako pierwsze (~4–5K tokenów). Niewidoczne dla użytkownika i nie jest częścią historii wiadomości — dlatego przeżywa /compact bez zmian.

/context

Komenda pokazująca aktualny podział okna kontekstu na kategorie (CLAUDE.md, pamięć, skille, MCP, historia rozmowy) wraz z sugestiami optymalizacji. Podstawowe narzędzie diagnostyczne.

/compact

Zastępuje historię rozmowy strukturalnym podsumowaniem, żeby zwolnić miejsce. Można dodać instrukcję, np. /compact focus on the auth bug fix, żeby kontrolować co zostaje zachowane.

/clear

Resetuje okno kontekstu całkowicie przy przejściu do niepowiązanego zadania. Tańsze i czystsze niż liczenie na /compact, gdy zadania się nie łączą.

Pamięć i instrukcje

CLAUDE.md

Plik markdown z instrukcjami, które Claude czyta na starcie każdej sesji. Pisany przez człowieka. Cel: <200 linii, tylko fakty które inaczej trzeba by powtarzać (komendy builda, konwencje, architektura). Współdzielony przez repo — wersja projektowa (./CLAUDE.md) trafia do gita.

CLAUDE.local.md

Osobista, niewersjonowana wersja CLAUDE.md dla danego projektu (dopisywana do .gitignore). Twoje prywatne preferencje, nie zespołowe.

.claude/rules/

Katalog z instrukcjami podzielonymi tematycznie na osobne pliki. Reguła z frontmatterem paths: ładuje się dopiero wtedy, gdy Claude czyta pasujący plik — oszczędza kontekst w dużych projektach/monorepo.

Auto memory / MEMORY.md

Notatki, które Claude samo pisze o projekcie między sesjami (komendy builda, pułapki, wzorce). MEMORY.md to indeks ładowany zawsze (limit: pierwsze 200 linii albo 25KB), pliki tematyczne dociągane na żądanie.

Rozszerzanie możliwości

Skill (SKILL.md)

Nazwany pakiet instrukcji (+ opcjonalne pliki pomocnicze), wywoływany komendą /nazwa-skilla albo automatycznie przez Claude, gdy pasuje do kontekstu. Ciało skilla ładuje się do kontekstu dopiero przy użyciu — to różni go od CLAUDE.md, które jest zawsze obecne.

disable-model-invocation

Pole we frontmatterze skilla: gdy true, tylko człowiek może wywołać skill (nie Claude automatycznie). Używane dla akcji z efektami ubocznymi (deploy, commit, wysyłka wiadomości).

Subagent

Wyspecjalizowany asystent uruchamiany w osobnym, świeżym oknie kontekstu. Nie widzi historii głównej rozmowy — dostaje tylko własny system prompt i zadanie od Claude. Do głównego okna wraca wyłącznie streszczenie wyniku. Wbudowane: Explore (Haiku, read-only, szybkie przeszukiwanie), Plan (badanie w trybie planowania), general-purpose (pełne uprawnienia).

Fork

Szczególny typ subagenta, który dziedziczy całą dotychczasową rozmowę zamiast zaczynać od zera. Tańszy niż zwykły subagent (dzieli prompt cache z sesją główną), ale traci izolację wejścia.

Hook

Skrypt shellowy uruchamiany deterministycznie w konkretnym momencie cyklu życia (np. PreToolUse, PostToolUse, Stop, Notification, SubagentStop). W przeciwieństwie do CLAUDE.md, hook zawsze się wykona — nie zależy od decyzji modelu.

MCP (Model Context Protocol)

Otwarty standard podłączania zewnętrznych narzędzi/danych (Jira, Slack, Figma, bazy danych) do Claude Code. Nazwy narzędzi MCP domyślnie ładują się do kontekstu, ale pełne schematy zostają odroczone (tool search) i doczytywane na żądanie.

Tryby i uprawnienia

Plan mode

Tryb tylko-do-odczytu: Claude bada kod i proponuje plan bez wprowadzania zmian. Włączany Shift+Tab. Zalecany dla zadań wieloplikowych lub niepewnych co do podejścia.

Permission modes

Sposób obsługi próśb o zgodę na akcje: default (pyta), acceptEdits, auto (klasyfikator ocenia ryzyko), bypassPermissions (pomija pytania), plan.

settings.json

Plik konfiguracyjny (poziomy: managed/user/project/local) definiujący uprawnienia, hooki, zmienne środowiskowe i inne ustawienia. Warstwy się łączą; zarządzane (managed) mają najwyższy priorytet.

Permission rule (allow/deny/ask)

Reguła w formacie Tool albo Tool(specifier) (np. Bash(rm *)), wpisywana do permissions.allow/deny/ask. Reguły ze wszystkich warstw settings.json łączą się zamiast się nadpisywać i są oceniane w stałej kolejności deny → ask → allow — niezależnie od tego, która reguła jest bardziej szczegółowa. Szerokiego deny nie da się "przedziurawić" węższym allow.