Lekcja 13 · Faza 2 · Krok 1 z 6
Zainstalowałeś 17 skilli z mattpocock/skills. Zanim użyjesz któregokolwiek z nich do prawdziwej pracy, musisz uruchomić setup-matt-pocock-skills — jednorazowo, w Twoim prawdziwym projekcie. Bez tego kroku to-issues, triage i tdd nie będą wiedziały, gdzie żyją issues, jakich etykiet używać, ani gdzie szukać dokumentacji domenowej.
.agents/skills/setup-matt-pocock-skills/SKILL.md w tym repo — to jedyne w pełni aktualne źródło tego, co ten konkretny skill faktycznie robi. Kontekst ogólny: mattpocock/skills — GitHub.
| Decyzja | Kto z niej korzysta | Opcje |
|---|---|---|
| Issue tracker | to-issues, triage, to-prd | GitHub (gh), GitLab (glab), lokalny markdown w .scratch/, inny (opisany prozą) |
| Etykiety triage | triage | 5 kanonicznych ról: needs-triage, needs-info, ready-for-agent, ready-for-human, wontfix |
| Układ dokumentów domenowych | improve-codebase-architecture, diagnosing-bugs, tdd | single-context (jeden CONTEXT.md) albo multi-context (CONTEXT-MAP.md + wiele CONTEXT.md w monorepo) |
git remote -v, czy istnieje CLAUDE.md albo AGENTS.md, czy jest już CONTEXT.md, docs/adr/, .scratch/). Dopiero potem prezentuje znalezione fakty i pyta o trzy decyzje pojedynczo, nie wszystkie naraz. To wzorzec wart zapamiętania przy pisaniu własnych skilli konfiguracyjnych: eksploracja przed założeniami.
Setup edytuje ten plik z Twojego repo, który już istnieje — jeśli masz CLAUDE.md, dopisuje do niego sekcję ## Agent skills; jeśli zamiast tego masz AGENTS.md, edytuje ten. Nigdy nie tworzy drugiego obok pierwszego. Szczegóły trzech decyzji trafiają do osobnych plików: docs/agents/issue-tracker.md, docs/agents/triage-labels.md, docs/agents/domain.md — a sam blok w CLAUDE.md/AGENTS.md linkuje do nich jednozdaniowym podsumowaniem.
To ten sam wzorzec "pliki pomocnicze doczytywane na żądanie", który poznałeś w Lekcji 10 na przykładzie skilla teach — tyle że tutaj katalog skilla zawiera gotowe szablony (issue-tracker-github.md, issue-tracker-local.md itd.), z których setup wybiera właściwy zależnie od Twojej odpowiedzi.
Setup ma w swoim frontmatterze disable-model-invocation: true — dokładnie z powodu, który poznałeś w Lekcji 3: to akcja z efektem ubocznym (dopisuje do CLAUDE.md/AGENTS.md i tworzy pliki w docs/agents/), więc tylko Ty decydujesz, kiedy to uruchomić, nigdy Claude samo.
Nie tutaj — w katalogu Twojego prawdziwego projektu firmowego (tam, gdzie faktycznie chcesz używać to-issues, tdd, code-review):
/setup-matt-pocock-skills.## Agent skills i plików w docs/agents/ — masz prawo je poprawić przed zapisaniem.CLAUDE.md czy AGENTS.md — i czy to zgadza się z tym, co już mieliście w repo.1. Dlaczego setup trzeba uruchomić RAZ, zanim użyjesz to-issues, triage czy tdd?
2. Repo ma już CLAUDE.md, ale nie ma AGENTS.md. Co zrobi setup?
3. Które z tych pięciu NIE jest kanoniczną rolą triage z tego skilla?
4. Dlaczego setup najpierw eksploruje repo (git remote, istniejące pliki), zanim zada choć jedno pytanie?
5. Dlaczego setup-matt-pocock-skills ma disable-model-invocation: true?